लोल सहित पुन: धन्यवाद जीम्मल बुढालाई

लोल! जिम्माल बा ! लोल

लहरेको नाम दिन प्रतिदिन लहलाउदै गएर लास्टमा यती लम्बिन्छ कि लहरे ले लाइनमा बसेर नाम भन्नु पर्‍यो भने लाइन एकातिर लहरे एकातिर हुने कुरा पक्का छ !

ल ल हुन्छ जिम्माल बा मलाई देको त्यो आशिर्वाद म ब्याज सहित् फर्काउदैछु !

"आगुन पनि होइन एइ साल भित्रै जिम्माल बा ले एउटा मात्र पनि होइन दुई दुइवोटा घोत्ले मात्र होइन माहा घोत्ले छोरो पाउन !"

लोल!

 

रिट्ठेले आशीष दिन नजानेको ठहर:

 

हालै रिट्ठेले जिम्माल बुढालाई दिएको आशीष,  भाषिक, सामाजीक तथा प्राकृतिक रुपमै गलत तथा असंभव भएको कारणले निज रिठाराम भविष्यमा कुनैपनि आशीष लिन वा दिन अयोग्य हुने ठहर मन्त्रीपरीषद्ले गरेको छ। 'छोराको बाउ भएस' जस्तो पूर्णतया: प्राकृतीक तथा सामाजीक आशीषलाई निजले गलत बुझ्दै धम्मरधुसे पूरुषलाई 'छोरा पाउन' जस्तो कुरा गरेर आफू स्वयँ आशीष लिन वा दिन बात बन्चित भएका छन्।

चौ मं प

जदौ, जदौ, जदौ, सप्पैलाई जदौ !
जदौ गर्न मात्रा आको।    

रिट्ठ्या स्टाइलमा दोस्रो राउण्डको जदौका साथमा तारेमाम।

हसुर्‍याइ को ट्याम भए छ। सबैजना हसुर्न लाग्या होला। आफ्नो त आज अर्ली हसुर्‍याइ। आशिरबाद लिने दिने चल्या रहेछ। महिला संघ को उपस्थिती न्यून देखिएको छ। काम चोर् हरुले चोर्न न पाएको जस्तो देखिन्छ।

चौतारीको सुड्डाहरु, सुड्डिहरु, दाजूहरु, भाईहरु, दिदीहरु, बहिनीहरु, सोमहरु र च्वाँकहरुलाई आन्द्रै देखि  नमस्ते ठोकेँ ल!

तारेमाम निशे,
सोम त हाम्रो गाम बाट च्वाँकहरु बेपत्ता भा जस्तो गरी गयाप हुनु भयो नि त। बोर्डर पारी ट्याबको धन्दा मै हो कि चन्दा उठाउने धन्दामा ? अहिले गर्मी छ उता, ठण्डा लिना यता आएको हो कि?
 

Madhya din ko Jadau!!!

Madhya din ko Jadau!!!

आफ्नै स्टाईलमा  दोश्रो राउन्ड को नमस्ते, जदौ का साथ तारेमाम सित्तैमा  (ठुल्दाइ स्टाईलमा)

सबैको हसुराइ भईसक्यो होला भन्ने आशा छ !

निश पाट पनि आज हरिप सँग नमस्ते ठोक्न आएछन्त ! सोम बेला बेलामा कता हो टाप दिन्छ अनी फेरी अकस्मात चौतारीको सबैलाई सम्झेर आन्द्रै देखी नमस्ते ठोक्न आउछ ! अस्ती ANA मा पुलिस लाई हातापात गरेर समातेर ले'र ग'को ब्रो लाई नै हो कि जस्तो लाग्यो ! फेस त देख्न पाएन कि तर जिउडाल हेर्दा डिट्टो हाम्रो निस पाटको जस्तो लाग्योन्त हौ ! के हौ ब्रो, निक्कै बबाल हान्देउ कि क्या हो !

सान्नानी के छ खबर? कहाँ बेपत्ता सँग हराको तिमी?

आज कथा दिवस भएकोले चौतारीमा सन्नाटा छएको जस्तो लाग्यो। खै त काम चोर् का सर्दारहरु( चोरदार् हरु)?

Namaste, jadau, taremam,darshan, Goodafternoon................

नमस्ते पिया तारेमाम ठुल्दाइ

आज कथा दिवस रे चौतारी मा? ल ठिकै छन्त !

पिया किन ढिलो नि आज? ५ भईसकेको हो?

सबैलाई ३ ४, १४ को के छ? २५ सकाएर ३ हुल्दा ६ ले के भन्यो? ७ नै हो त? ११ खस्दा खस्दा ५ चिलिम फर्केछ १२ को त कुरै भएन कि ३ हो?

हा हा हा हा १ जिम्माल बा १

पिया ले २,३,४  हान्ने बेला मा म ५ गर्दैथिए ! त्यो भन्दा एक्छिन अगाडि ठुल्दाइ को ४ गयिसकेको रइछ ! त्यस्पछी मैले नै २,३,४ हानेको त कोइ नि छैन, अनी आफु पनि १ का १ गर्दै बसेको एक्लै ! अहिले जिम्माल बा बल्ल टन्न लेर आउनु भयो !

जिम्मालबासँगको भेटघाट
चौतारीमा जतिसुकै ग्रामीण परीवेशलाई समेटेर कुरा गरिए पनि चौतारीका गाम्लेहरु बीचको वास्तविक अन्तरकृया भने शहरी परीवेशमै हुने तथ्य सर्वबिदितै छ। नयाँ खर्क र बाल्टिनमोडमा ठुलै जमघट भएका थिए। अस्ती शनिबार भने ह्युस्टन (चौतारी सुहाँउदो नाम जुराउन सकिएन है, कसैले प्रयास गर्ने हो कि?) शहरमा जिम्मालबासँग भेट भयो। साझाका पुराना केही हस्तिहरुलाई बिगतमा मैले भेटेको भए ता पनि चौतारीबाट परिचित कसैलाई मैले भेटेको यो पहिलो पटक थियो।

शायद एक महिनै भएको थियो कि, हामीले भेट्ने भेट्ने भन्न थालेको। शुक्रबार दिउँसो साहूको ईन्टरनेट सुबिधाको सदुपयोग गर्दै भोलिपल्ट भेट्ने tentative योजना बन्यो। शनिबार बिहान जिम्मालबाको मिस्ड कल फर्काएपछि भेट हुने निश्चित नै जस्तो भयो। ब्यक्तिगत कामको शिलशिलामा म डेराबाट निस्किएँ। दिउँसो त्यस्तै १:३० बजेतिर स्वर्गीय नातिकाजीको गीत "पहाड बसी बनमा खेली हुर्ककी अकेली" भन्ने गीत क्यासेटमा बजिरहेको थियो, म भने गाडी रोक्ने तरखरमा थिएँ। फोनको घण्टी बज्न थाल्यो, जिम्मालकै होला जस्तो लागेको थियो, हो रहिछ। नजिकैको वालग्रीन्समा भेट्ने निर्णय भयो र करिब ५ मिनेट भित्रै म त्यहाँ पुगें। बाहिर एकदमै गर्मी भएकोले पसल भित्रै छिरें। केही बेरमै उनले बाहिरबाट फोन गरे। मेरो गाडी बाहिरैबाट चिनेर हो (अघिल्लो दिन मेरो गाडीको केही काम गर्नु पर्ने कुरा भएको थियो) वा पछाडिको सीटमा बिच्छ्याएको "पोखराको सम्झना" लेखेको गलैंचा देखेर हो, उनी त गाडीको छेवैमा उभिएका रहिछन्। "ल बल्ल भेट भयो" भन्दै हात मिलाइयो। अर्को दुई ठाउँमा रोकिनु पर्ने काम सकाए पछी केही बेर बसेर कुराकानी गर्ने योजना तय भयो।

मेरो गाडी अगाडि थियो, एकै तिर तीन वटा लेन भएको बाटोमा बाँया मोडे पछी म सबैभन्दा बाँयाको लेनमा थिएँ, उनले बिस्तारै बीचको लेनबाट मलाई उछिने र मैले पनि त्यसैबाट पिछा गरें। केही बेरमै डाँडाखर्क (Hillcroft Avenue, जहाँ दक्षिण एशियाली तथा मध्यपुर्वी मूलका ब्यवसायीहरुको बाहूल्य छ) पुगियो र गँजडी देउताको नाम भएको भोजनालयमा छिरियो।

फोन र साझाको ईमेलमा सामान्य कुराकानी हुनु बाहेक हाम्रो खास परिचय भएको थिएन। चाट र दोसा मगाइयो, र कुराकानी गर्न थालियो। चौतारीको लेखाइ हेर्दा लाग्थ्यो कि, यिनी पक्कै ५० काटेका होलान्। उनको कुरा गराइले त लाग्थ्यो, उनले मलाई ६० नै काटेको ठानेका छन्। दुबै जनाको अनुमान गलत ठहरिएछ। ब्यक्तिगत पृष्‍ठभूमी लगायत ट्यौसासको र केन्टकी (जहाँबाट केही महिना अघी म यता सरेको हुँ) सेरोफेरोको कुरा भए। साझा र बिशेष गरी चौतारीका पात्रहरुको कुराले अधिकांश समय लिनु कुनै आश्चर्यको कुरा थिएन। कतिपय पात्रहरुका बारेका केही रहस्य अनुतरित गर्ने कार्य पनि भयो।  यद्यपि, कसैले पनि कुनै पनि पात्रका वास्तविक नाम नलिनु एउटा अर्को रोचक पक्ष थियो, मानौं कि चौतारीमै कुरा भईरहेछ। चौतारीको बिहानीको चियाको सम्झना आयो। स्टाइरोफोमको एक एक कप चिया खाइयो। त्यसपछी सँगैको पसलबाट जिम्मालले केही सि.डि किने। भेटघाटको क्रम जारी राख्ने कुरा गर्दै आ-आफ्नो बाटो लागियो। उनले गाडी डाँडाखर्कतिर मोडे, मैले चाँही राजामार्ग ५९ दक्षिणतिर।

ल यही हो, चौतारीको पात्रसँगको पहिलो भेटघाटको अनुभव।                                   
                                                   

 

 

ani hamro ke ke kura kateu la khulasta bhannu paryo chiplu :)

riththu ke chha? :)

भने पछी जिम्मालनी आमै सँग भेट घाट भएनछ भन्ने कुरा बुझ्नु पर्‍यो हैन त?

अनी कस कस्को रहस्य खोल्योउ तिमार्ले लु भन अब?

चौतारी का गाउले हरुसँग भेट घाट हुँदा वास्तविक नामले बोलाउने एकजाना मात्र अवतारी छन, वहाँ को नाम के हो ल भनुम?

सान्नानु ठिकै छ मेरो :)  मैले १ बजेर ३३ मिनेट मा 'के छ?' भनेर सोधेको भर्खर रेस्पन्स आउँदैछ, ल ल ठिकै छ, यस्तै हो अब है?