~ ~ चौतारी महोत्सब~ ~

एक बर्षसम्म चौतारीमा बिताउदा २४ पटक चौतारीका छपनिहरु त फेरीसकिएचन । बार्है महिनाका चिसा र ताता हावा खादै गफ मार्दा कम्ता रमाइलो त हुदो रइनच गाठे । अब त झन यो पहिलो महोत्सबमा कति रमाइलो हुने हो कति? यसपाली त खास्साले कुदेको छु के रे चौतारीका छपानि पनि । अब सप्पैले यि चिटिक्का परेका छपनिमा कथा,कबिता,गजल,गित,ठट्टा,राम्रा राम्रा फुटा अनि अरु कुराहरुले बुट्टा भरेर च्याट्ट पार्नु पर्च के रे । गाम तिर मेलाको चापा चाप भए नि चिया खाने निउ पारेर यो महोत्सबलाइ महामहोत्सब बनाउनु पर्च है ?
ल हेर सप्पै जनालाइ चौतारी महोत्सबको चाड लागिसकेच । मलाइ त नाम पनि सप्पैको कण्ठ भइसकेच के रे !नेपे दाजी,नेपे साइला, बिर्खेमाइला, दादा, पुन्टे, चित्रे,काका,निरे,सन्जु, सिरे, भौते, कुम्ले,गोतामे,ग्वाचे,फुलौरे ,भट्टे, मास्टर्नी नानी,डल्ली,तिरु, ठुल्नानि, प्रिती, मुन्द्रे, लाले, गालब , पिकरेली, कलंकि, साँहिला, आइते,काने,मुखियाबा, लालुपाते, गुरासे, ईश्वर,लाउरे दाई, लुते, नटे, सेर्पिनि, चमेली,लन्लि, रामकिस्ने, रुइना, नेप्चे, बेमानि ,आशे, चिप्ले, परदेशी, पानपाते ,हर्के, यामे , सुभे, हिते ,नारने, कैले, झाक्री, चरीनङ्रगे, बब दाई, सान्कान्छा, राते, रामे, माने, इन्द्रेणी,हिमाल, फोक्से, डि बी र मिस्टे , मज्जाले जम्न पर्च है यो बिसेष चौतारीमा । ल हेर मैले त मलाइ नै बिर्सेचु । मेरो नाम चै नमे है ?
यो एकदमै बिसेष भकोले मुइले त लम्बर पनि देको छैन यसलाइ । सप्पै मिलेर २ दिनामा भर्ने कुरा भको छ के रे ? अब भर्नि भनेको जति भरे पनि हुन्च है रउसीको घ्याम्पो भरे जस्तै अरेर । तर चाड आयो भनेर टन्न रौसि धोकेर नआम है,ह्या आमा पाटी न भे नि दिदी बैनि पार्टी छन् क्या , फेरी उठ बस अराउलान सप्पैको अगाडी । दशैमा सप्पैले बर्ष भरिको रिस, झगडा भुलेर मिलिजुलि चाड मनाउचन के रे, अब यो चौतारीमा कोइ कोइलाइ तेस्तै परेको भए एइ अबसर पारेर नराम्रो कुरा भुलेर आम के रे । हुन त तेस्तो कल झगडा परेको त छैन यो चौतारीमा तर अलिकति मुन्छेहरु आउन छोड्दा केइ भ कि भन्नि यो पापी मन को सुर्तना क्या ?
मैले मात्रै बोले त फेरी अरुको बोल्ने पालो नै नआउला , ल त है गोतामेको देशको मया अर्नि कबिता जप्दै म अलि उता सरें ।
पूरै जुनी अटेको निमेष देखें
आज फेरि सपनीमा देश देखें,
हिमाली सेतो आकाशमा ठोक्किई
चम्केको फाँट, वन-प्रदेश देखें,
थाप्लामाथि,लहरै पाखाहरुको
निला दह सुसेलेको भेष देखें,
फूलमा चढेको रंगको के कुरा?
पातमा वसन्तको प्रवेश देखें,
कस्ले कोरिदियो त्यति राम्रो चूल्ठी?
पहरामा छहराको केश देखें,
आफ्नो भन्नु रहेनछ अरु केहि
"नेपाल" नै श्री-सम्पत्ती, यश देखें,
आज फेरि सपनीमा देश देखें
आज फेरि सपनीमा चौतारी देखें।

हैन वीरखे बा, यो मङ्सिर म त घर जुम नगरि भन, लौन एउती केटी कोइ छैन तपाईं को नजर मा? वा गोरी गोरी मैया हरु हेर्दा हेर्दा हैरान भैइ सकियो, कसैले बाल दिन्नन्, अब आफ्नै नेपाली कन्या खोज्नु पर्‍यो भनेर चोउतरी म एसो आँखा दुलाको, कोइ देख्दिन , मन ले खानि , तपाईं लाई बरु एसो जाडो म लौनी फलातीन को भोटो हल्दिउल नि । । लमि भए बापत । ।

कैले , मेरो नाम् त तितौरी हो, तारादेवि भन्ना साथ् मिठो गीत् याद् आउछ मलाइ भने बाथरुम् मा मात्र गाउन आउछ अनि कुरा मिलेन ,नामै मिलेन ।
चौतारी को रुख् काट्ने चै कुरै नगर्नुस् है ,अनि के भएर त्यस्तो टाप टिपे बानि ला'हो? त्यो दर्दभरि काहानि कै इफ्फेक्ट् हो कि :p

पुन्टेदा ओरिजिनल् फोटो राख्नुस् जे पर्ला पर्ला हामि कुरा लाउन्नौ ठुल्भाउजु लाइ। :D

अरुको फोटो टाँस्ने पर्तियोगिता गर्ने हो त। मसंग भाको फोटो म टाँस्छु । हजूर हरु संग भएको हजुर हरुले टाँस्नुस ल हुन्छ ?
:):):)

बल्ल पढेँ चित्रेको वाल्यकालको कथा। रमाइलो रहेछ।

मिसले पनि आफ्नो फोटो टाँस्ने रे? मिस वाल्यकालको छ भने टाँस्नु क्यारे!

अनि तितौरीको वाल्यकालको फोटो चाँहि कहिले आउने होला कुन्नि? खबर आज पठाए त भोलि सम्ममा आइपुग्नु पर्ने हो क्यारे घरबाट।

आज् त अन्तिम् दिन् हैन् चौतारी महोत्सब् को ,अनि त हुनुपर्यो नि closing ceremony हैन र भन्या ?
चित्रे को चित्र प्रतियोगिता को पुरस्कार् ?
मिस् को हाजिरि जबाफ् को पुरस्कार् ?
धेरै बोल्ने ले पाउने पुरस्कार् ?
सबै कता हो???

:-)

रमाईलो भएछ चौतारीमा। पुण्टे दा को जोक रमाईलो रहेछ।

तितौरीको स्केचलाई यो चौतारी महोत्सबको उत्कृष्ट पुरस्कार दिनु पर्छ। साह्रै राम्रो छ। मौका मिल्दा हुँदी यस्तै चित्र अरु पनि टाँस्नु है!

ठूल्नानीले माथि कतै 'ठोसा' भनेको बुझिन भनेको रै'च। गहुँ, धान आदि काटिसकेपछि जमीनमाथि बाँकी रहेको टुक्रोलाई 'ठोसा' भनिन्छ हाम्रातिर। माथिको जिब्रो बंग्याउने खेलमा मिलाउनलाई मात्रै ठोसा शब्द राखिएको हो, सुनको ठोसा भन्ने कुरो हुँदैन।

चित्रेको कथा र बच्चा बेलाको फोटो दुबै कस्तो राम्रो!

यो कैले मोरो, जता गएपनि यस्तै हो। दश बर्ख पहिला यस्का छातीमा एउडीले ड्या--म्म धोकाको गोली पड्काई रे! अनि तीन बर्ख पहिला पनि अर्कीले धोकाकै छुरी रोपेर हिनी रे। घाउ त निको भैसक्या हो अरु बेलाँ, तर नर्सिङ ट्वाक ला' बेलाँ भने अलि अलि बल्झिँदो र'च। अनि यो कैले पनि बाँदर जस्तो आफ्नो घाऊ कोतरेर मात्रै बस्छ!

मिसको प्रश्नहरु पनि एउटा पनि मिलाउन सकिन, चित्रेका पनि सकिन। बूढेशकालको खिया लागेको दिमाग!

चित्रले बाल्यकालको फुटो टाँसेको देखेर मलाई पनि रहर लाग्यो, तै भ'र मेरो बाल्यकालको फुटो टाँस्दैछु।
(हा हा हा, मेरी छोरीको फुटो हो है यो! सबैले मैजस्ती भन्छन् भनेसी बच्चामा म यस्तै त थिएँ होला नी!)

फोटो बिर्सेछु गाँठे!

चौतारी बांगिएछ, माफ पाम्।
अस्ती हुँदी कविताको देशमा सान्नानीको अनूरोध सम्झेर टाँसेको है!

फोटो राम्ररी टाँस्न जानिएन जस्तो छ। बिग्रेर आयो कि क्या हो!

OMG sooooooooo cute li'l angel !
gautam ji you are so lucky to have such an angel in your life .
god bless her !

:-)

naam ta sodhna birsea chhu " arya" bhaneko jasto laa'thyo ho ?
mero pani auta dai ko chhori chhe arya tei bhaera yaad bhaa ....kasto raamro naam pani :D

धन्यवाद तिरु। आर्यानै हो नाम।

पहिले नाक ओभानो कहिले भएन भोटोको माथिल्लो तुनो कहिले लागेनो ( मैलै यो अन्दाज गरेको के :P) , अझ अहिले आ'र छोरि राम्रि देखेर म नि यस्तै थिए भन्न का पाइन्च गौतमजी
:D :D
अनि यस्ति छोरिलाई देख्दा कविता फुर्ने नै भयो नि .... अर्को धागोमा देख्या थे "आर्या" कविता

मिसको अन्दाज मिलेकै हो! हा हा हा! ऊ बेलाँ हाम्रा बाउ-आँलाई कता'ट फुर्सद हुनु हाम्रा पछि लाग्न?!

ओहो, गौतम्जी को छोरी कस्तो सचिकै को पारी जस्तै ;)

*god bless*

ओहो! गोताएँ जी कि छोरी कस्ती राम्री! मलाई मेरी भान्जीको याद आयो! नाम नि कस्तो राम्रो राख्नु भा रहेछ।

मैले मेरो अन्दाज गरेको :)

अर्को